de Verloskundige

Student verloskundige Solange

Student verloskundige Solange Solange Candeias (22) is derdejaars student verloskunde aan de Hogeschool Rotterdam. In haar blog schrijft ze over haar opleiding en alles wat daarbij komt kijken. En ze vertelt over haar werk als partusassistente (het ondersteunen van de verloskundige bij de bevalling) bij Geboortecentrum Sophia in Rotterdam. Ook lees je wat ze meemaakt als praktijkassistente bij een verloskundigenpraktijk. Volg Solange - vroedvrouw in spe- in haar blog.

Een dagje meekijken met een vroedvrouw in opleiding

19 februari 2018 - By: Student verloskunde Solange

"Solange, ga je ook nog eten?" O ja, eten. Dat moet ook gebeuren. Eten is iets wat ik door de drukte vaak vergeet. Je kunt je vast voorstellen dat je als bevallingsassistente niet altijd op normale tijden eet. Of het nou 23:00 uur is of midden in de nacht. Ik kijk nergens meer van op.

Een drukke dienst als bevallingsassistente

Als bevallingsassistente begeleid ik vrouwen tijdens de baring en de kraamperiode. Maar hoe verloopt een dag als ik dienst heb in een geboortecentrum? Wanneer ik dienst heb, sta ik een aantal uur op wacht. Dit kan 8 uur zijn, maar ook 24 of 48 uur. Thuis wacht ik op het moment dat ik word gebeld voor een bevalling. Eén ding waar ik niet goed in ben en wat ik nooit doe tijdens mijn dienst: niks doen. Ik ga dus gerust boodschappen doen of gebruik de wachttijd om te studeren.

Soms lukt dit studeren tijdens mijn dienst niet. Om een voorbeeld te noemen: drie weken geleden had ik 72 uur wachtdienst achter elkaar. Deze drie dagen was het geboortecentrum letterlijk mijn tweede thuis. Ik geloof dat ik bijna alle shiftdiensten had gezien en zelfs een uurtje in het geboortecentrum had geslapen. Door alle drukte stapelde mijn studeerwerk zich ondertussen op. Oké, misschien had ik dat wel wat beter moeten plannen. Maar ondanks de lange uren, krijg je weer die positieve energie wanneer je wordt gebeld door aanstaande ouders. Elke keer weer is het zo mooi om aanwezig te mogen zijn bij een geboorte. In die 72 uur heb ik prachtige en inspirerende dingen meegemaakt, die bijdragen aan mijn ontwikkeling als vroedvrouw! Naast deze drukke dagen heb ik soms ook rustige diensten waar ik niet word gebeld.

Vertrouwen, rust en kalmte

Tijdens een van mijn diensten in het geboortecentrum ervaarde een kersverse moeder problemen bij het geven van borstvoeding. De kleine man was nu drie dagen oud en had nog weinig aan de borst gedronken, omdat de kraamvrouw snel last kreeg van tepelkloven [tepelkloven zijn pijnlijke scheurtjes of wondjes aan of rond de tepel, die uiteindelijk kunnen gaan bloeden. Het is een van de meest voorkomende borstvoedingskwaaltjes].

De kraamvrouw wilde het toch erg graag proberen om borstvoeding te geven. Op advies van de verloskundige probeerde zij te voeden met een tepelhoedje [dit is een dun siliconen hoedje, bedoeld voor je tepel]. De eerste keer dat ik hielp was het kindje erg overstuur en lukte het helaas niet. Ik zag dat mama er doorheen zat. Ze wilde zo graag dat het lukte, maar door alle spanning ging het gewoon niet. Het voelde voor de moeder als falen, terwijl dit natuurlijk niet zo is. Zelfs de bezorgde papa kwam later nog naar mij toe en zei: "Solange, ik zie dat ze zo graag wil dat het lukt, maar dat het vertrouwen gewoon weg is. Zou je misschien nog één keer mee willen kijken?" Natuurlijk wil ik dat! Ook al was mijn dienst al voorbij, ik wilde hen heel graag deze begeleiding geven.

Ik heb met de kersverse mama gepraat over borstvoeding. Ik adviseerde haar dat ontspanning van de moeder een belangrijke rol kan spelen bij het geven van borstvoeding. En ja hoor, daarna lukte het ineens! Zowel mama als de kleine man ontspanden en de kleine dronk gulzig aan de borst. De trots die deze moeder en haar partner uitstraalden, was prachtig om te zien. De kracht en het vertrouwen dat zij in zichzelf kreeg, was prachtig. En wat deed ik? Eigenlijk niks. Vertrouwen, rust, kalmte en geduld. Een wondermiddel!

Met een grote glimlach

Je kunt je vast voorstellen dat tijdens deze drukke dagen mijn eet-en slaapritme een beetje door de war was. Zoals ik al eerder noemde, vergeet ik af en toe om te eten. Gelukkig heb ik fijne collega's die mij daaraan herinneren. Ik moet nog maar eens goed bekijken hoe ik om moet gaan met 'je-weet-nooit-hoelang-en-wanneer-je-weg-bent-diensten'. Maar daar heb ik nog even de tijd voor! Gelukkig had mijn vriend 's avonds laat nog een heerlijke warme maaltijd voor mij klaargemaakt. Genieten!

Deel via:

  • Facebook
  • Twitter
  • E-mail

Zoek een verloskundige bij jou in de buurt

Ben je zwanger of heb je een kinderwens?

Neem dan contact op met een verloskundige.

Over deverloskundige.nl

Deze site is een initiatief van de KNOV, de beroepsorganisatie van verloskundigen.

Naar knov.nl